Geef het toetsenbord door aan………..

Juffrouw Joyce

 

                                                                        Juffrouw Joyce toen ze iets jonger was…….

Juffrouw Joyce is onlosmakelijk verbonden aan de kangoeroe groep. Ze heeft voor onze schoolkrant het toetsenbord aangenomen van juffrouw José Veldwijk. Waarvoor we haar natuurlijk hartelijk bedanken!!!!

 

Mijn naam: Joyce Deeben

Geboorteplaats: Eindhoven

Geboortedatum: 28 juli

Mijn haarkleur: blond

Mijn kleur ogen: grijs/groen

Mijn lengte: 171 cm

 

Mijn werk: juf van de Kangoeroegroep

Afbeeldingsresultaat voor kangoeroe

Kangoeroes (Macropodidae) zijn een familie van buideldieren die voorkomen in Australië en Nieuw-Guinea. Daarnaast zijn ze ingevoerd op Hawaï en in Engeland en Nieuw-Zeeland.

De naam Macropodidae betekent “grootpotigen”, wat verwijst naar hun enorme achterpoten. Deze achterpoten stellen de soorten in staat om grote sprongen te maken. Verder hebben de dieren een lange, gespierde staart. Het vrouwtje heeft een buidel, waarvan de bovenkant open is. Het zijn over het algemeen grazers. De grootste soort is de rode reuzenkangoeroe (Macropus rufus), waarvan de mannetjes 80 kilogram kunnen wegen. De grijze reuzenkangoeroe (Macropus giganteus) wordt ongeveer even groot. Bij de geboorte zijn kangoeroes doorgaans niet groter dan 2 centimeter in diameter.

In Australië maakten de Aboriginals eeuwenlang jacht op de kangoeroe voor de vacht en vlees. Dit had weinig gevolgen voor de populatie. De komst van Europeanen had echter een grote invloed op de kangoeroes. Ze vernietigden grote delen van hun leefgebied om ruimte te maken voor onder meer schapen en akkerbouw en introduceerden uitheemse zoogdieren zoals vos, kat, hond en konijn. Enkele (vooral kleinere) kangoeroesoorten stierven uit, maar het aantal reuzenkangoeroes nam toe. Door het vernietigen van bossen ontstonden grote grazige gebieden die uitermate geschikt waren voor reuzenkangoeroes. Deze worden vaak als een plaagsoort gezien, omdat ze gras eten waarvan ook productiedieren moeten leven. Ze worden daarom door boeren in groten getale afgeschoten. Ook de toename van de vraag naar kangoeroevlees en -leer draagt hieraan bij.

Kangoeroes bewegen zich in tegenstelling tot de andere tweevoetige dieren met het springen met beide achterpoten tegelijk. Kangoeroes kunnen zich efficiënt voortbewegen doordat spieren en pezen gebruikt worden als elastiek om kinetische energie tijdelijk op te slaan in potentiële energie en die weer te gebruiken bij het afzetten.[1] Onder meer achillespees en de staart dragen hieraan bij.[2] De op-en-neer-beweging van de staart is synchroon met de achterpoten waardoor de staart de afzetkracht van de achterpoten versterkt. Bij het bewegen met trage snelheid is het springen inefficiënt en gebruiken ze een vijfbenige voortbewegingsmethode waarbij de staart als een extra been wordt gebruikt samen met de vier poten. De staart is dan verantwoordelijk voor evenveel voortbeweging als de voor- en achterpoten gecombineerd.[3][4] Bij het eerste deel van de staart zijn de staartbeenderen even groot als de rugwervels en die kunnen veel gewicht dragen.[5] Bij lage snelheid is de kangoeroe dus niet tweevoetig.

(bron: Wikipedia)

 

Mijn lievelingseten: zelfgemaakte pizza!

Mijn lievelingsfilm: Frank en Frey

Frank en Frey (originele titel: The Fox and the Hound) is een Amerikaanse animatiefilm uit 1981, geproduceerd door Walt Disney Productions. Het is de 24e lange animatiefilm van Disney. De film vertelt het verhaal van de vriendschap tussen de vos Frey en de jachthond Frank.

 

 

Verhaal:

De jonge hond Frank wordt door zijn baas Sepp opgeleid tot jachthond. Nadat de moeder van het jonge vosje Frey door een jager is doodgeschoten wordt Frey opgevoed door Grootje, een oude vrouw. Frank en Frey ontmoeten elkaar wanneer ze nog jong zijn en worden onafscheidelijke vrienden. Ze beseffen op dat moment niet dat ze eigenlijk natuurlijke vijanden van elkaar zijn en later lijnrecht tegenover elkaar zullen komen te staan.

Als Frank volwassen is, moet hij voortaan ook op vossen jagen. Hij zegt tegen Frey dat ze hun vriendschap moeten verbreken. Op een avond wordt Frey door Sepp en diens twee honden opgejaagd. Frank probeert Frey heimelijk te laten ontsnappen. Dan raakt Sepps andere hond, Chief, zwaargewond wanneer hij van een hoog treinspoor in het water springt om een aankomende trein te ontwijken. Zowel Sepp als Frank zijn van mening dat Frey hier de schuld van is. Frank is woedend en zegt dat Frey vanaf nu zijn belangrijkste prooi is.

Grootje beseft dat Frey niet langer veilig is en besluit hem terug te brengen naar de wildernis. Hier ontmoet hij Vixey, een vrouwelijke vos, en ze worden al snel verliefd op elkaar.

Sepp gaat samen met Frank opnieuw op jacht naar Frey, maar dan worden ze aangevallen door een beer. Door Freys toedoen worden ze gered. Frank en Frey leggen hun ruzie bij, maar ze beseffen dat ze onmogelijk met elkaar kunnen blijven omgaan. Frey gaat samen met Vixey een eigen leven leiden in het bos om later een gezin te stichten. Frank denkt vredig terug aan momenten uit hun kindertijd.

(bron: Wikipedia)

 

Mijn lievelingsmuziek: van alles…….

Mijn lievelingssport: dansen en yoga

 

Mijn lievelingskleur: Afbeeldingsresultaat voor rode stip

Mijn lievelingsvak op school: uh..ik vind alles leuk van de Kangoeroegroep

Mijn lievelingsdier: onze katten Belle en Tyger

Mijn lievelings(vakantie)land: Frankrijk

 

Mijn lievelingsboek of schrijver: Carry Slee

Afbeeldingsresultaat voor carry slee

Carolina Sofia (Carry) Slee (Amsterdam, 1 juli 1949) is een Nederlandse kinderboekenschrijfster. Veel van haar boeken zijn verfilmd. Ze schrijft ook boeken voor volwassenen.

Inspiratie

Haar boeken zijn gebaseerd op tieners, die problemen hebben met hun omgeving en zich zo steeds dieper in de nesten werken, of op kleuters die niet begrijpen waarom mamma zo vreemd doet en waar ze die plotselinge dikke buik vandaan haalt, maar ook op kinderen rond negen jaar, die zich verbazen over het feit dat de groep-achters zo stoer zijn.

Voor haar eerste boeken zijn haar eigen dochters een belangrijke inspiratiebron. Voor Verdriet met mayonaise heeft ze veel gebruik gemaakt van de verhalen waar een dochter mee thuiskwam. De sfeer in de klas in het boek was precies die in de klas van de dochter. Het nare meisje Simone baseert Slee op een buurmeisje, dat haar dochters heel vervelend vonden.

Als haar dochters ouder worden, leest ze ook vaak de brieven in Achterwerk, de achterpagina van de VPRO-gids. Daar leest ze de brief van een jongen die vertelt over zijn buurmeisje, dat zo gepest werd dat ze voor een trein sprong. Slee is hier zo van ondersteboven dat ze het boek Spijt (1996) schrijft. Voor dat boek krijgt ze de prijs van de Jonge Jury.

(bron: Wikipedia)

 

Mijn lievelingstelevisieprogramma: Expeditie Robinson, Wie is de Mol?

Mijn favoriete hobby’s:

Gezellige afspraakjes, lezen, wandelen en proberen een moestuin in stand te houdenJ

Wie zou ik graag 1 dag willen zijn:

Voor 1 dag zou ik graag “de baas van het journaal” willen zijn omdat ik dan mag kiezen welk nieuws er wel/niet gedeeld gaat worden. Dan maken we voor één dag een feestje van het journaal!

 

Het leukste van mijn werk:

Het leukste van mijn werk is het werken met de kinderen en het maken van plannetjes om mijn werk nog beter te kunnen doen.

Minder leuk van mijn werk:

Wat ik minder leuk vind aan mijn werk is het vergaderen.

Mijn grootste blunder:

Uhhhh…dat zijn er zo veel!

Mijn toekomstwens:

Mijn wens voor de toekomst is dat ik nog lang mag genieten van de vrolijkheid, gezelligheid, spontaniteit, inventiviteit van de lieve kids waar ik mee mag werken.

 

Ik geef het toetsenbord door aan: juffrouw Nini.

 

 

error: Content is protected !!