Horrorverhalen uit groep 7A

ONDERSTAANDE VERHALEN ZIJN SUPER ENG!!!!!!!!!

 

De Spokende Nacht

 

Pin, Lola, Nova en Tom zijn goede vrienden. Pin en Tom houden van enge dingen, dat geeft ze de kick. Nova en Lola zijn daarentegen nogal bang. Ze zijn bang voor het kleinste spinnetje.

Het was een donkere nacht. De vier vrienden speelden een spel: doen durf of de waarheid. Pin begon: ‘Doen, durf of de waarheid, Lola.’ Lola probeerde stoer te zijn: ‘Doen!’ Toen zei Pin: ‘Ga met ons mee naar Fort Pandor.’ De meiden trilden. ‘Maar daar leven spoken!’

‘Jullie moeten wel,’ lachte Tom. ‘Maar. . . d. . . d. . . daar zijn spoken!’ zeiden de meiden nerveus. Lola zij met een lage stem: ‘We gaan naar dat fort en wel nu!’ Nova zei bang: ‘Zo ken ik jou niet!’

Even later stond Nova voor het eeuwenoude fort. De ramen waren kapot en er waren binnen allemaal kinderstemmen. Nova zag het gordijn bewegen. Ze moest moeite doen om Nova mee te krijgen. Toen zei Lola: ‘Misschien zijn er wel spekjes!’

Toen was Nova ineens weg. Ze hoorden een gil die hen bekend voorkwam. Lola schreeuwde het uit: ‘Onze vriendin is dood!’ Pin en Tom moesten lachen, maar toen hoorden ze iemand smeken. Pin schoof het gordijn weg en ze riepen alle drie tegelijk: ‘Aaaaah!’ Maar toen zei Lola: ‘Nova?’

Nova had haar mond vol spekjes. Ze moest hard lachen. Wat een spooknacht!

 

Geschreven door Zoë Mutsaerts, Groep 7A

Afbeeldingsresultaat voor spoken Afbeeldingsresultaat voor spekjes snoep

 

 

De Vreselijke Oklandie

Hoi, ik ben Jake en ik geloof niet in geesten, spoken en levende poppen. En al zeker niet in Oklandie. Dat is de duivel in ons land. En ik ben ook de enigste in mijn dorp die niet in Oklandie geloofd. Thuis is het verboden om zijn naam ook maar een beetje uit te spreken. Dat vind ik maar dom. Ze proberen mij al jaren over te halen om in Oklandie te geloven. Maar dat lukt ze echt niet! Dat doen ze omdat de legende luidt: ‘Wie niet in Oklandie gelooft, daarvan wordt een familielid bezeten en die probeert degene die niet gelooft mee te nemen naar de onderwereld.’ Daar zijn mijn ouders heel erg bang voor.

Maar ik geloof geen letter van dat verhaal! Dus ik besluit om te bewijzen dat hij niet bestaat. Ik ging achter mijn computer zitten en zocht op waar je Oklandie kan vinden. En ja hoor, het stond erop. En het is niet ver ook. Het was in de oude herberg. Ik boekte een kamer en ging mijn ouders vertellen dat we op vakantie gaan, maar ik vertelde niet waarheen. Mijn ouders vonden het goed en zeiden dat we de volgende week gaan. Dus ik kan haast niet wachten!

Het is nu een week later.

De laatste dag school nog en dan gaan we. We zijn allemaal thuis koffers aan het inpakken.

We zijn net aangekomen bij de oude herberg. Het is groot, donker en oud natuurlijk. Binnen staat een hele oude man ons op te wachten. ‘Welkom,’ zegt de oude man met een hele vreemde stem.

We gingen naar boven om de spullen uit te pakken. Boven was een soort lege zaal. Het was heel oud en er lag stro op de grond. Het was een best griezelige plek.

Ik plofte op wat stro en ging een strip lezen, tot er opeens een luide mannengil klonk van beneden. Ik en mijn ouders renden naar beneden. De oude man lag doodstil op de grond. We belden 112 en ze kwamen eraan en namen de man mee.

Even later kwamen ze terug met zijn rapport. Er stond in dat hij zonder een reden dood was. Oh nee, hij is dood, dacht ik. Zal het dan toch? Nee, Oklandie leeft echt niet.

De hele dag zat ik erover te pieken. Het is nu al avond. We gingen naar een lekker restaurant en aten wat. We gingen terug naar de oude herberg. Morgenvroeg zouden we vertrekken.

We zijn aangekomen bij de oude herberg. Ik ga liggen. Nog één nachtje slapen en dan gaan we terug naar huis.

Ineens hoor ik wat vallen. Mijn ouders gaan mee kijken. Er was een deur. Ik deed de klink open en ga met mijn ouders naar binnen. Ik zag een schaduw. Het leek op een mens, maar er was niemand. Opeens begint de schaduw te bewegen naar mijn vader. Opeens gaf hij een gil en dan horen we de stem van de oude man van toen we binnen kwamen.

‘Welkom,’ zei de stem, net zoals toen. Maar hij zei ook mijn naam. ‘Welkom Jake. Jake, kom hier!’ riep de stem.

Mijn vader kwam naar mij toe en sleurde mij mee naar de stem.

‘Help! Papa, laat mij los!’ schreeuwde ik.

Mijn moeder bewoog niet. Ze leek wel versteend.

‘Kom bij mij. Kom bij mij,’ zei de stem steeds harder.

Ik probeerde me los te rukken, maar het lukte niet.

‘Mama, help!’ riep ik, maar ze hoorde me niet.

Ik was bijna bij het einde van de zaal. Ik was bijna bij de onderwereld.

‘Wacht!’ riep mijn moeder ineens.

Het was opeens stil.

‘Ja?’ zei de stem.

‘Neem mij mee, niet mijn zoon!’

‘Nee mama, niet doen!’ riep ik.

‘Zoals je wilt,’ zei de stem.

Mijn eigen vader liet me los en nam mijn moeder mee.

‘Dag,’ zei ze en toen verdween ze in het niets.

Dat woord vergeet ik nooit meer!

Geschreven door Fé van Brakel, Groep 7A

Gerelateerde afbeelding

 

 

De Zombieslang

 

Een jaar geleden waren er wetenschappers die zombiebloed hadden. Ze wisten niet wat ze ermee moesten doen.

Op een dag was er een wetenschappen die zei dat ze het in een cobra konden spuiten. Iedereen vond het een goed idee, behalve één wetenschapper. Die zei dat het misschien gevaarlijk kon zijn.

‘Natuurlijk niet!’ zeiden de anderen.

Ze gingen naar het laboratorium en spoten het zombiebloed in de cobra. Ze wachtten en wachtten. Opeens werd de cobra groen en werd wakker. De wetenschappers werden bang. De slang werd een stuk groter!

‘Help! Aaaaah!’ riepen de wetenschappers. Iedereen rende weg. De slang ontsnapte uit het laboratorium. Hij ging naar een verlaten kerk.

Nu woont de slang nog steeds in de verlaten kerk. En in de kerk ligt een smaragd.

Een eindje verderop was een dief die de smaragd wilde stelen. Hij ging naar de kerk en sloop naar binnen. De slang hoorde dat en werd wakker en gaat kijken. Hij ziet de dief en wacht tot die bij hem is.

De dief liep verder en verder en verder en verder en verder.

En toen sprong de slang en beet hem in zijn been. De dief viel flauw en is bewusteloos door het zombiebloed.

Buiten, een paar kilometer verderop, staat een huis. In dat huis wonen twee jongens: Max en Rex. Ze hebben een hond die Sky heet. De jongens houden graag van stiekeme dingen doen. Ze besloten op een dag om naar de verlaten kerk te gaan.

Ondertussen in de kerk verandert de dief in een zombie en bewaakt voortaan de zombieslang.

De jongens gingen met Sky naar de kerk. Toen ze daar waren, hoorden ze gesis. Ze keken via een kapot raam naar binnen. Ze zagen een zombieslang met een zombie als bewaker!

Ze slopen naar binnen. Ze slopen achter een muurtje. Maar per ongeluk stapte Rex op een takje.

De slang werd wakker!

Opeens rende Sky naar de slang toe en beet hem in zijn nek. De slang schudde Sky van zich af en beet Sky in zijn poot. Sky viel flauw.

‘Sky, mee!’ riepen Max en Rex.

Max en Rex renden weg uit de kerk naar het bos en ploften achter een boom neer. Toen ze van hun schrik afgekomen zijn, gingen ze naar huis.

Onderweg naar huis zien ze een spuit met blauw spul in het gras liggen. Er stond op: ‘Zombietegengif.’

Rex en Max pakten de spuit en renden weer terug naar de kerk. Toen ze waren, was de slag weer aan het slapen en Sky was een zombiehond geworden.

‘Als ik ja zeg, ren je naar Sky en prik je hem met deze spuit,’ fluisterde Max tegen Rex. ‘Oké,’ zegt Rex.

‘3. . . 2. . . 1. . . Go!’

Rex rende naar Sky en prikte hem in zijn poot. Sky werd weer normaal.

‘Kom,’ zei Rex en Sky kwam. De slang had niks gemerkt.

Toen merkte Max dat hij een mes in zijn zak had. Max kon heel goed gooien. Hij gooide het mes richting de zombie. Hij raakte hem in zijn nek. De zombie was dood.

‘Yes!’ riepen Max en Rex.

De slang werd wakker. Toen zag hij dat Sky weg was en dat een mes in een dode zombie stak. De slang kroop richting Rex en Sky. Toen de slang dichtbij was, sprong Sky en beet hem in zijn staart en slingerde hem tegen de muur. Max en Rex gingen nog kijken of hij nog leefde, maar hij leefde niet meer.

Ze waren heel blij en gingen naar huis.

Sky had nog een wond bij zijn poot, maar het ging goed met hem.

Ze besloten nooit meer naar die kerk te gaan.

 

Geschreven door Bo Schat, Groep 7A

 

Afbeeldingsresultaat voor slang

 

error: Content is protected !!